ஆடித் திங்கள் பதினெட்டாம் நாள் முன் மாலை நேரத்தில், அலை கடல் போன்ற வீர நாராயண ஏரியின் கரையின் மேல் ஒரு வாலிப வீரன் குதிரை ஏறிப் போய்க் கொண்டிருந்தான். அவன் பெயர் வந்தியத்தேவன்.

அவன் ஏரிக்கரை ஓரமாகவும், ஏரியின் மதகுகள் வழியாகவும் குதிரையைச் செலுத்திச் சென்ற போது, ஏரியின் பிரம்மாண்டமான தோற்றமும், அலையடிக்கும் அழகும் அவனுடைய மனதை வருடிச் சென்றன. பல நூறு மைல் சுற்றளவு கொண்ட அந்த ஏரி, சோழ நாட்டுப் பேரரசின் செல்வச் செழிப்பிற்கு ஒரு சான்றாக விளங்கியது.